Chrześcijaństwo

Chrześcijaństwo jest objawioną religią monoteistyczną: zakłada wiarę w jedynego Boga, który jest Stwórcą świata. Większość chrześcijan wyznaje dogmat trynitarny (część z nich uznaje wiarę w ów dogmat za warunek konieczny chrześcijaństwa), który głosi, że Bóg istnieje w trzech osobach (hipostazach), czyli, że Bóg jest Trójjedyny. Oznacza to, że Bóg, co do natury jest Jeden, w trzech Osobach: jako Bóg Ojciec, Syn Boży (Jezus) i Duch Święty.

Każda z osób Bożych ma tę samą, jedną boską naturę i pozostaje we wzajemnej relacji osobowej na zasadzie pochodzeń: Bóg Ojciec stanowi zasadę pochodzenia dla Syna, a razem z nim (wspólnie - łac. filioque - w tradycji zachodniej, przez Syna - łac. per filium - w tradycji wschodniej) dla Ducha Świętego. W rozumieniu chrześcijan - antytrynitarzy Jezus Chrystus, Syn Boży, nie równa się i podporządkowany jest Bogu Ojcu.




Ja jestem Pan, twój Bóg, który cię wywiódł z ziemi egipskiej, z domu niewoli.

1. Nie będziesz miał bogów cudzych przede mną.
2. Nie będziesz brał imienia Pana, Boga swego, nadaremnie.
3. Pamiętaj, abyś dzień święty święcił.
4. Czcij ojca swego i matkę swoją.
5. Nie zabijaj.
6. Nie cudzołóż.
7. Nie kradnij.
8. Nie mów fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu swemu.
9. Nie pożądaj żony bliźniego swego.
10. Ani żadnej rzeczy, która jego jest.


W katolicyzmie samobójstwo jest grzechem, przez wieki uznawanym za grzech śmiertelny - skazujący samobójcę na wieczne potępienie. Kościół uznaje, że życie ludzkie nie jest własnością człowieka i nie on, ale Bóg powinien decydować o jego zakończeniu: " Nie powinno się tracić nadziei dotyczącej wiecznego zbawienia osób, które odebrały sobie życie. Bóg, w sobie wiadomy sposób może dać im możliwość zbawiennego żalu. Kościół modli się za ludzi, którzy odebrali sobie życie." (Katechizm Kościoła Katolickiego).


Buddyzm

Sanskryckie słowo śi-la lub palijskie si-la jest tłumaczone jako "moralność", "etyka", "cnota". Jest to działanie poprzez ciało, mowę lub umysł, które wymaga celowego wysiłku. Jest to jedna z "trzech praktyk" (sila, samadhi i panya) i druga paramita.

Sila jest podstawą dla rozwoju umysłu. Jej kultywowanie rozwija nie tylko spokój ducha kultywującego, ale również pokój wśród społeczeństwa. Zgodnie z Prawem Karmy cnotliwe życie jest zasługą i daje szczęśliwe efekty, chroniąc kultywującego przed narodzinami na nieszczęśliwych poziomach egzystencji.

Jest kilka poziomów sily dla ludzi o różnym stopniu zaawansowania w praktyce: od świeckich poprzez mnichów-nowicjuszy po zaawansowanych mnichów. Ludzie świeccy starają się zwykle przestrzegać pięciu wskazań, które są wspólne dla wszystkich buddyjskich szkół. Jeśli chcą, mogą również przestrzegać ośmiu wskazań, które dodają elementy ascetyzmu.


Pięć wskazań podstawowych wskazań to:

1. Powstrzymywać się od odbierania życia.
2. Powstrzymywać się od brania tego co nie jest dane.
3. Powstrzymywać się od złego seksualnego prowadzenia się.
4. Powstrzymywać się od fałszywej mowy.
5. Powstrzymywać się od zażywania intoksyków, które prowadzą do nieuwagi.

Buddyjskie wskazania nie są nakazami, ale zaleceniami, jakimi należy się kierować, aby rozwijać się na drodze praktyki.[31] Według buddyzmu kultywacja etyki i szczodrości (dana) same w sobie rozwijają świadomość do takiego stopnia, że narodziny w niebie są prawdopodobne, nawet jeśli nie ma dalszej buddyjskiej praktyki.

W ośmiu wskazaniach trzecie wskazanie (na temat złego seksualnego prowadzenia się) staje się bardziej restrykcyjne i oznacza wskazanie celibatu. Trzy dodatkowe wskazania to:

6. Powstrzymywać się od jedzenia w zakazanym czasie (tj. po południu).
7. Powstrzymywać się od tańca, śpiewu, muzyki, oglądania przedstawień, noszenia girland, używania perfum i upiększania ciała kosmetykami.
8. Powstrzymywać się od spania w wysokich i luksusowych łożach.


Hinduizm

Według hinduizmu dusza jest nieśmiertelna. Dotyczy to zarówno ludzi jak i zwierząt, roślin i przedmiotów. Przechodzi ona serię wcieleń aż do osiągnięcia mokszy co jest bardziej szczegółowo omówione w tym artykule w sekcji "Reinkarnacja i samsara". Zgodnie z hinduizmem dusza została stworzona na podobieństwo Boga, różni się od niego tym, że jeszcze nie jest doskonała, natomiast Bóg tak. Może ona jednak osiągnąć doskonałość i pełne zespolenie z Bogiem, co jest celem hinduistów.

W hinduizmie powszechna jest wiara w reinkarnację. Według hinduistów dusza przechodzi przez coraz wyższe postacie - od przedmiotu, przez postać rośliny, zwierzęcia, człowieka (i jeszcze parę wyższych) po zjednoczenie i stopienie się z Brahmanem (Bogiem, Absolutem) raz na zawsze. W skrajnych przypadkach (za karę za popełnienie poważnych zbrodni) dusza może przybrać postać niższą.

Losy duszy (w tym postać, którą przybierze w następnym życiu) warunkowane są przez czyny - poprzez każdy czyn dusza zbiera określoną (dobrą lub złą, zależnie od czynów) karmę, której rezultatem są sukcesy i szczęście lub cierpienia. Gdy te nastąpią, wtedy karma się spala.

Wędrówka dusz, w którą wierzą hinduiści, nazywa się sansarą. Hinduiści dążą do jej zakończenia i zjednoczenia się na zawsze z Bogiem (Brahmanem), co jest możliwe poprzez jedną z trzech dróg - bhaktijogę (miłość i oddanie), dźńanajogę (zdobywanie mądrości duchowej) lub karmajogę (bezinteresowne działanie). Reinkarnacja opisana jest w Bhagawadgicie: Duch porzuca zużyte ciało, by nowe przyoblec, jak człowiek co odzież znoszoną na świeżą zamienia

Etyka hinduistyczna opiera się na kilku fundamentalnych założeniach:

1. Wszyscy są sobie równi - niezależnie od wyznania, rasy, państwa, wieku, płci czy inteligencji. Są oni bowiem częścią Boga.
2. Należy stosować się do zasady ahinsa i nie krzywdzić żadnej istoty czynem, myślą ani słowem, nie licząc wyjątkowych przypadków, gdy to może być konieczne, aby obronić siebie lub kogoś innego.
3. Boga można czcić pod dowolną formą i imieniem.
4. Każdą istotę zamieszkuje Bóg.
5. Należy spełniać swój obowiązek społeczny i religijny.

Z założeń tych wynika etyka hinduistyczna, która również jest wspólna dla wszystkich kultów hinduistycznych. Etyka ta nazywana jest Dharmą i obejmuje ona swym zasięgiem nie tylko ludzi, ale także wszelkie istoty żywe. Jej podstawą są wartości takie jak miłość, współczucie i spokój, a także pokonanie pragnień i przywiązań, oddanie Bogu (bhakti). Wspólny dla wszystkich hinduistów jest też szacunek dla świętych krów.


Islam

Artykuł ten został przedstawiony aby pokazać właściwą pozycję Islamu i ludzi Sunny, wobec zła tych którzy uważają za dozwolone bezprawne przelewanie krwi. Sekta która stoi za takim zachowaniem pokazała się w już pierwszej generacji Islamu, i była odpowiedzialna za śmierć wielu towarzyszy Proroka (sal allahu alejhi ła salaam). Przetrwali oni aż do dzisiaj, pokazując swą ignorancję i zło w każdej generacji. Muzułmanie muszą dostrzec ich zło i trzymać się z daleka od ich fałszywej ideologii, sprzecznej z Koranem, Sunną i Sahabah.

1. Werdykt Szeicha Ibn Uthaymiin dotyczący zamachów samobójczych w Palestynie i innych rejonach

Szeich Ibn Uthaymiin, niech Allaah ma nad nim miłosierdzie, tłumacząc Riyaadus-Saalihiin (1/165-166), podał kilka konkretnych punktów na podstawie hadisu Suhayb'a, niech Allaah będzie z niego zadowolony:

Wysłannik Allaha, sallallaahu alaihi ła sallaam, powiedział : "Był król wśród tych którzy byli przed wami, i miał on wróżbitę. Gdy się zestarzał powiedział do króla, 'zestarzałem się, więc przyślij mi chłopca którego będę mógł nauczyć wróżyć'..." .

Po czwarte: Dozwolone jest osobie narażać się na niebezpieczeństwo dla ogólnej korzyści muzułmanów, ponieważ chłopiec wskazał królowi sposób w który mógł by go zabić. Miał wziąć strzałę z chłopca kołczanu... etc.

Szeichul-Islaam (Ibn Taymiyyah) powiedział: "Ponieważ był to Dzihad na drodze Allaaha, co spowodowało że cała nacja uwierzyła. Tak naprawdę nic nie stracił, mimo że poniósł śmierć, gdyż i tak musiał by umrzeć prędzej czy później."

Lecz co do tego co niektórzy ludzie czynią popełniając ataki samobójcze, przywiązując do siebie środki wybuchowe następnie podchodząc do Niewiernych i detonując je wśród nich, jest to samobójstwo przed czym szukamy schronienia u Allaha. Ktokolwiek popełnia samobójstwo zostanie skazany na wieczne piekło, jak przekazane jest w hadisie od Proroka, sallallaahu alaihi ła sallam, "Ktokolwiek popełnia samobójstwo bronią metalową, broń ta pozostanie w jego ręku i będzie się dźgał w brzuch będąc w piekle w nieskończoność" (al-Bukhaari, no. 5778 i Muslim, no. 109, w księdze Iman.)

Osoba taka popełniając samobójstwo nie przynosi korzyści dla Islamu. Tak więc jeżeli zabije się razem z dziesięcioma, stu lub dwustu innymi osobami, nie będzie w tym żadnej korzyści dla Islamu, ponieważ ludzie nie przyjmą Islamu. Raczej spowoduje to że wróg będzie bardziej zdecydowany, a uczynek ten wywoła w jego sercu nienawiść i zawzięcie do tego stopnia że będzie chciał zniszczyć Muzułmanów.

Tak właśnie postępują żydzi z Palestyńczykami. Gdy jakiś Palestyńczyk wysadzi się w powietrze zabijając przy tym sześć, siedem osób, w odwet biorą oni sześćdziesięciu lub więcej. Nie ma w tym żadnej korzyści dla muzułmanów, ani też dla tych wśród których detonowane są ładunki wybuchowe. Więc uważamy że osoby które wykonują ataki samobójcze robią to bezprawnie, i zasługuje to na piekło. Osoba ta także nie jest męczennikiem (szahiid). Jednak jeżeli ktoś dokonał tego na podstawie błędnej interpretacji, myśląc że jest to dozwolone, wtedy mamy nadzieję że zostanie uchroniony od grzechu, lecz jeżeli chodzi o uznanie go za męczennika to nie, gdyż nie podążał drogą męczennictwa.

2. Atak na wroga wysadzając się w powietrze Moją opinią jest że osoba która dokonuje zamachu samobójczego powinna być traktowana tak samo jak ktoś kto popełnia samobójstwo, wynikiem czego zostanie ukarany piekłem. Prorok powiedział:

"Zaprawdę, ktokolwiek się zabije (umyślnie), z pewnością zostanie ukarany piekłem, w którym będzie przebywał na zawsze." (Buchari 5778 i Muslim 109, 110)

Jednak jeżeli ktoś jest nie świadomy i nie wie, przypuszczając że jego uczynek był dobry i podobał się Allaah, mamy nadzieję że Allaah mu wybaczy za to co zrobił w wyniku (błędnego) idźtihaad, jednak w dzisiejszych czasach nie znajduję dla niego wytłumaczenia. Tak jest ponieważ tego typu samobójstwo jest dobrze znane i powszechne wśród ludzi, więc obowiązkiem każdego jest pytać się ludzi wiedzy (uczonych, ulema) w tej sprawie aż będzie mógł odróżnić prawdę od fałszu.

Co jest dziwne, to że ci ludzie zabijają siebie pomimo że Allah tego zabronił:

"Nie zabijajcie się ! Zaprawdę, Bóg jest dla was litościwy !" (Koran, 4:29)

Wielu spośród nich pragną się tylko zemścić na wrogu, za wszelką cenę, nie zważając na to czy jest to halaal czy haraam. Chcą tylko zaspokoić swoje pragnienie zemsty.



Część tekstu do tego artykułu udostępniła wikipedia.org na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa-Na tych samych warunkach 3.0 Unported.